Instytut Cyfrowej Ekologii

Eksplikacja

Każdego dnia, coraz więcej z nas, bez większej refleksji korzysta z coraz większej ilości urządzeń, aby wykonywać na nich coraz więcej czynności. Masowy pośpiech, w którym przyszło nam wszystkim funkcjonować jest zaprzeczeniem dojrzałości; wyklucza słabszych i wyzyskuje tych, którzy zdecydowali się iść we własnym tempie.

Związek pomiędzy łatwiejszą produkcją, a szerszym zakresem zastosowań materiałów miał swój debiut na kartach historii w procesie mechanizacji tkanin w XIX wiecznej Wielkiej Brytanii. Na rynku pojawiło się wtedy więcej tekstyliów, które można było zacząć przerabiać na szerszy asortyment odzieży.

Przyglądając się tym przemianom wiktoriański ekonomista, William Stanley Jevons zauważył, że poprawa sprawności silnika parowego nie doprowadziła do wykonania tej samej ilości pracy przy użyciu mniejsze liczby maszyn, lecz do zwiększenia liczby silników parowych, czemu towarzyszył wzrost skali i zakresu zastosowań.


Nie powinno więc nikogo dziwić, że w czasach IV Rewolucji Przemysłowej, zjawisko te, zwane paradoksem Jevonsa nabrało jedynie rozmachu. Dostępność większej mocy obliczeniowej, większych zasobów pamięci oraz nieograniczonego transferu danych, przełożyła się na zwiększenie produkcji urządzeń elektronicznych. Proces ich doskonalenia ma charakter ciągły, który przerywany jest jedynie nagłymi zmianami, takimi jak zastąpienie pracy ludzkiej przez roboty.

Maleją koszty utrzymania jednostki pamięci masowej, w związku z czym zmniejszają się również potrzeby selektywnego podejścia do tego, co i w jakich ilościach poddawane jest procesowi digitalizacji.

Kolejna kwestia: przestarzałość sprzętu. Zjawisko te posiadać może charakter fizyczny, spowodowany naturalnym procesem zużywania się. Określone operacje takie jak odczyt bądź zapis pamięci mogą zostać przeprowadzone określoną liczbę razy, zanim właściwości magnetyczne urządzenia wyeksploatują się. W innych przypadkach przestarzałość spowodowana jest świadomymi ludzkimi decyzjami i manipulacją powstałą w wyniku pojawiania się nowszych urządzeń, które stają się coraz bardziej pożądane przez rynek.


Wszystkie te zjawiska, w linii prostej, prowadzą bezpośrednio do zwiększenia zapotrzebowania na zużycie energii elektrycznej oraz zasobów naturalnych. Istnieje ryzyko, że wzrost ten może przewyższyć wszelkie oszczędności, które udało nam się dotychczas poczynić w procesach optymalizacji technologii.


Jeśli chcemy doprowadzić do znacznego zmniejszenia śladu środowiskowego technologii komunikacyjno-informacyjnych, musimy zredefiniować kierunek ich rozwoju i nadać funkcje, które traktują ochronę środowiska naturalnego i naszego dobrobytu priorytetowo.

I dlatego właśnie do życia powołany został Instytut Cyfrowej Ekologii; chcemy nauczyć Ciebie, Twoją rodzinę, osoby starsze i dzieciaczki, podejmować świadome decyzje dotyczące doboru narzędzi, usług i dostawców produktów w Internecie.

Wierzymy w zmiany na poziomie systemowym. Dlatego współpracujemy również z organizacjami i firmami; przeprowadzamy Cyfrowe Audyty Ekologiczne i tworzymy strategie wdrożeń niskoemisyjnych systemów cyfrowych.

Badanie

Proces tworzenia materiałów edukacyjny rozpoczynamy badaniem, które podzielone zostało na dwie części:

  1. Analiza poziomu świadomości zjawiska Cyfrowej Ekologii
  2. Zidentyfikowanie obszarów, które wymagają w pierwszej kolejności przygotowania dla Was materiałów edukacyjnych

Opracowane odpowiedzi staną się reprezentacją Waszego głosu i częścią raportu „Przyszłość Sieci”.

Odpowiedzi zbieramy do 1.10.2021

Jak wziąć udział w badaniu?

Wystarczy, że porozmawiasz z Botem, którego znajdziesz na górze strony. Ankieta badawcza przyjęła przyjemną formę interfejsu konwersacyjnego.